Sterylizatory na gorące powietrze vs. sterylizatory parowe

• Sterylizatory na gorące powietrze wykorzystują gorące powietrze do sterylizacji przedmiotów. Pracują w wyższych temperaturach niż sterylizatory parowe.
  Mogą być skuteczne w sterylizacji, jednak niektóre mikroorganizmy mogłyby przetrwać w niższych temperaturach.
  Sterylizatory na gorące powietrze są często stosowane w laboratoriach do wyrobów szklanych i instrumentów metalowych.


• Sterylizatory parowe wykorzystują parę do sterylizacji przedmiotów. Pracują w niższych temperaturach, co może być łagodniejsze dla określonych materiałów.
  Z reguły są skuteczniejsze, ponieważ para umożliwia lepsze przenoszenie ciepła i tym samym zapewnia dokładniejszą sterylizację.
  Sterylizatory parowe są szeroko rozpowszechnione w placówkach medycznych, zwłaszcza dla instrumentów i wyposażenia wrażliwych na ciepło.

W praktyce medycznej dopuszczalność sterylizacji na gorące powietrze jest od 2021 roku dla instrumentów krytycznych oceniana negatywnie. Choć metoda ta jest uznawana dla instrumentów niekrytycznych i półkrytycznych, jeśli urządzenia posiadają mechaniczny ruch powietrza, nie spełnia wszystkich wymagań dla sterylizacji „krytycznych” wyrobów medycznych.

Rozporządzenie o eksploatacji wyrobów medycznych (MPBetreibV) odsyła w § 4 ust. 2 do przestrzegania zaleceń Instytutu Roberta Kocha (RKI) dotyczących higieny przy przygotowaniu wyrobów medycznych. Zgodnie z punktem 2.2.4 RKI preferuje termiczne metody sterylizacji parą nasyconą (w 121 °C lub 134 °C) ze względu na ich bardziej niezawodną skuteczność. Metoda z parą nasyconą jest możliwa tylko z autoklawami.

Stosowanie sterylizacji na gorące powietrze nie jest wyraźnie zabronione, jednak przy instrumentach krytycznych nie można spełnić prawnie wiążących wymagań KRINKO. Ocena ryzyka zgodnie z zaleceniem RKI jest wymagana dla gabinetów lekarskich, a przy przygotowaniu „krytycznych” wyrobów medycznych RKI zaleca stosowanie sterylizatorów parowych (autoklawów).

MPBetreibVO (§ 4.2) wymaga przygotowania wyrobów medycznych z uwzględnieniem danych producenta za pomocą odpowiednich zwalidowanych metod. Dokładna definicja „zwalidowanej metody” nie jest jednoznaczna, ale niektórzy eksperci interpretują ją jako automatyczną dokumentację procesów sterylizacji, podczas gdy inni rozumieją ją jako powtarzalną i odporną na błędy metodę.

Odpowiedzialność za przygotowanie spoczywa na podmiocie eksploatującym sterylizator, który musi przeprowadzić indywidualną dla gabinetu ocenę ryzyka, aby wybrać odpowiednią metodę sterylizacji. Za pomocą sterylizatorów parowych klasy B firmy Steri24 spełniane są wymagania dla wszystkich stopni ryzyka.